Leczenie farmakologiczne

Astma jest chorobą dynamiczną, a jednocześnie przewlekłą, dlatego w planowanym leczeniu powinno się uwzględnić zmienność choroby w czasie. Podstawowe znaczenie w ocenie leczenia ma monitorowanie jej efektów obejmujące:

• pomiary parametrów czynności płuc,
• ocenę objawów choroby,
• dostosowanie leczenia do zmieniającego się przebiegu.

Po osiągnięciu kontroli choroby i odpowiednio długim jej utrzymaniu można zmniejszyć  intensywność leczenia.
W leczeniu astmy u dzieci stosuje się zarówno leki kontrolujące chorobę jak również doraźnie znoszące objawy. Leki kontrolujące chorobę mają działanie przeciwzapalne, hamują rozwój toczącego się w oskrzelach procesu zapalnego, dlatego przyjmuje się je codziennie w celu osiągnięcia i utrzymania kontroli astmy. Leczenie należy prowadzić nie tylko do czasu zmniejszenia nasilenia objawów klinicznych i poprawy podstawowych parametrów wentylacyjnych, ale też do zmniejszenia stopnia reaktywności oskrzeli, co zwykle wiąże się z wielomiesięczną terapią.

Do leków kontrolujących astmę należą:

• glikokortykosteroidy wziewne i stosowane ogólnoustrojowo,
• leki przeciwleukotrienowe,
• kromoglikan dwusodowy, nedokromil sodu,
• metyloksantyny o przedłużonym uwalnianiu,
• długo działające β₂- mimetyki wziewne.

Dobór odpowiedniego leku dla potrzeb dziecka zależy zawsze od oceny lekarza.
Kluczową sprawą w leczeniu astmy jest osiągnięcie kontroli klinicznej i utrzymanie jej. Poziom kontroli astmy umożliwia jej podział na astmę kontrolowaną, częściowo kontrolowaną i niekontrolowaną.

Astma kontrolowana charakteryzuje się :

• brakiem objawów w ciągu dnia (dwa lub mniej w ciągu tygodnia),
• brakiem ograniczeń w codziennej aktywności łącznie z ćwiczeniami fizycznymi,
• brakiem objawów nocnych lub przebudzeń spowodowanych astmą,
• brakiem konieczności korzystania z krótko działających β₂- mimetyków (dwa lub mniej w ciągu tygodnia),
• prawidłowymi wynikami badań czynnościowych płuc (kryterium to nie dotyczy astmy wczesnodziecięcej ),
• brakiem zaostrzeń.