Adrenalina
Adrenalina, czyli hormon walki, jest hormonem i neuroprzekaźnikiem katecholaminowym wytwarzanym przez gruczoły dokrewne, takie jak: rdzeń nadnerczy, komórki chromochłonne kłębka szyjnego, komórki C tarczycy. Adrenalina, wydzielana z nadnerczy do krwioobiegu pod wpływem silnych bodźców działa szybko, ale krótko. Poprzez pobudzenie receptorów alfa i beta fizjologicznie odgrywa decydującą rolę w mechanizmie stresu objawiającym się tachykardią, wzrostem ciśnienia krwi, rozszerzeniem oskrzeli, rozszerzeniem źrenic itp.
Adrenalina jest
lekiem z wyboru w leczeniu wstrząsu anafilaktycznego lub anafilaktoidalnego. Jej roztwór wodny
1:1000 w dawce 0,2 – 0,5 ml (u dzieci 0,01 ml/kg maksymalnie 0,3 ml, wyjątkowo 0,5 ml) powinien być podany
domięśniowo. Ze względu na krótki okres półtrwania dawka w razie konieczności może być powtarzana co 5 -15 minut.
Adrenalina nie powinna być stosowana u pacjentów z nadczynnością tarczycy, niedomogą wieńcową, nadciśnieniem tętniczym, zatorem płucnym oraz u kobiet w ciąży.
Objawy niepożądane
Po podaniu adrenaliny najczęściej pojawiają się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, niepokój, bladość powłok skórnych oraz kołatanie serca.
W Polsce od kilku lat na rynku dostępne są gotowe ampułkostrzykawki zawierające adrenalinę. Mogą być one stosowane zarówno u dzieci, jak i u dorosłych.
W trakcie leczenia wstrząsu zawsze najpierw podajemy adrenalinę, a dopiero później dzwonimy po pomoc. Opóźnienie w podaży adrenaliny może być przyczyną nawet zgonu pacjenta.
dr Joanna Lange | 04.01.2010
