Ja nie chcę do przedszkola!!

Na pierwszą niewinną wzmiankę o powrocie do przedszkola Iga zareagowała wielkim niepokojem i płaczem. Zaczęła mnie gorąco prosić, by nie musiała tam nigdy więcej wracać. Oczy zrobiły mi się okrągłe ze zdumienia, gdyż zawsze byłam święcie i nie bezpodstawnie przekonana, że Iga lubi przedszkole z całego serca oraz ze wzajemnością. Gdy jej płacze i zaklinanie mnie, żeby nie musiała tam więcej iść przeciągały się ponad moją cierpliwość zapytałam ironicznie:

- Co Ty, Igusia, chcesz, żebym cię całkiem stamtąd wypisała? – spodziewałam się odpowiedzi typu:- No nie, tak całkiem, to nie. – Miałybyśmy wtedy punkt wyjściowy do dalszej dyskusji. Tymczasem Iga podchwyciła i zaczęła mnie dosłownie błagać:
- Tak, tak, wypisz mnie całkiem. - I po chwili:
- I co, mamusiu, dzwoniłaś i już mnie wypisałaś? Zrób to, proszę cię!

Bardzo mnie to zmartwiło. Miałam świadomość, że bez towarzystwa przedszkolaków i kreatywności naszej nieocenionej Pani Iwonki nie mam szans urozmaicić Iguni dni zimowych i wiosennych, pochmurnych i monotonnych, tak, jak robią to w przedszkolu. Zwłaszcza, że jednocześnie muszę przecież pielęgnować naszego bobasa.

Wzięłam więc Igę na spytki, by wywiedzieć się, co do licha jej się stało. Okazało się, że w ostatnich dniach, nim rozwinęła się u niej choroba, a Isia już była osłabiona i nie w humorze, pani tuż przed drzemką włączała dzieciom bajeczki na dvd. I jedna z nich – atrakcyjna dla pozostałych maluchów, dla naszej córci okazała się zbyt przerażająca. Bała się jej tak bardzo, że zdecydowała na wszelki wypadek nie wracać więcej do przedszkola.

Wspięłam się więc następne na wyżyny mego oratorskiego kunsztu i stopniowo, w ciągu kolejnych godzin, wyperswadowałam Córusi  pomysł na unikanie przykrości poprzez eliminację przedszkola z planu dnia. Obiecałam też solennie, że od tego momentu pani więcej przerażającej Igusię bajki nie włączy. A tak na marginesie – co to za pomysły, by przedszkolakom włączać bajeczki, zamiast czytać im pouczające książki? Czekała mnie więc jeszcze rozmowa z panią na ten temat.

Z poczuciem, że pokonałam kolejnego smoka, z rosnącym niepokojem zaczęłam wypatrywać dalszego ciągu naszych przygód.