Piąte urodziny

Dziś jest 24 dzień sierpnia, a to znaczy, że dokładnie pięć lat temu spełniło się moje największe marzenie i powiłam naszą cudną, fantastyczną, wymarzoną Pierworodną! Od dziś Igusia jest pełnoprawną Pięciolatką i wkroczyła w szósty rok życia. Rety, jak ten czas leci, że tak podsumuję mało oryginalnie. Jesteśmy bardzo dumni, obserwując rozwój Ukochanej Córeczki, wszakoż czegoś nieco żal... Sześciolatek to już niemal dorosły człowiek. Zerówkowicz ma swój tornister, zeszyty, grupę przyjaciół, zajęcia pozalekcyjne, pasje i zainteresowania. Na pielęgnację rodzica nie może niestety przeznaczyć tak dużo czasu jak dotychczas.

Igusi zmieniają się rysy twarzy – smukleje, dorośleje. Nie może doczekać się na początek roku szkolnego i ostatnie dwa semestry w przedszkolu. Przebiera nogami, by wrócić na tańce. Liczy, że zapiszemy ją na angielski i rysunek. (Aż się zmęczyłam od samego pisania). Jej gust w doborze ubrań jest również od dawna wyrobiony. Iga nie ma wątpliwości, że najpiękniejsze kolory, które powinny w przewadze lub nawet na wyłączność zdobić elegancką kobietę to (wymieniam w kolejności stopnia natężenia oczekiwanego występowania): róż, złoty oraz srebrny. Ewentualnie elementy błękitu i oranżu.

Nasza Najdroższa Pięciolatka otwiera dziś paczki od bliskich, a od wczoraj wieczorem tuli wymarzony prezent: szczeniaka o imieniu Berni, który dynamiczne dowody miłości znosi całkiem dzielnie. Takowych dowodów nie szczędzi mu również, rzecz jasna, słodka Polcia. By nie psuć wspaniałej aury tego święta jedynie półgębkiem napomknę, że obie Dziewczynki kaszlą coraz gorzej z dnia na dzień i rozważam, czy nie zacząć się martwić.

Bądź szczęśliwa, Kochana Córeczko, Najdroższa Igusiu. Sto lat.