Nikt nie kaszle

Przez cały lipiec panowała w naszej drewnianej chatce słodka sielanka. Obie Kulki były zdrowe. Ja w zasadzie również. Nikt nie kaszlał! Mama miała co prawda zawalone zatoki i odzatokowe bóle głowy, ale to drobiazg.

Na dworze było upalnie, tropikalnie. Panowała aura, którą uwielbiam.

Polka rozwijała się w mgnieniu oka. Raczkowała, sama siadała, z leżenia przechodziła do siadu, precyzyjnie sięgała po zabawki, przekładała je z rączki do rączki. Była aktywna, skupiona i samowystarczalna. Podczas wędrówek zaliczała drobne przygody. Na przykład waliła twarzą w podłogę (raczkujemy), a potem poprawiała potylicą, również o podłogę (siedzimy i czasem gwałtownie się kładziemy).
A ten apetyt! Co za dziecko!! Gaworzyła radośnie, uparcie powtarzała mamamamama, niestety nie bardzo świadomie. Zaczęła też pokrzykiwać gromko Ej, baba!

Gdy Polka drzemała bawiłyśmy się z Igunią przed domem i na ogrodowej huśtawce omawiałyśmy ważne sprawy tego świata. („Czy pojedziemy na wakacje na plażę czy nad morze?” – na przykład). Czekałyśmy wszystkie z utęsknieniem na 24 lipca, kiedy to z naszymi przyjaciółmi wybieraliśmy się na długą labę w okolice Władysławowa. I co dzień jeździłyśmy na basen. Igusia i Polusia uwielbiają się kąpać. Kochają wodę i są odważne. Iga sama zjeżdżała z wielkiej zjeżdżalni i pławiła się jak spławik. Polka z moich ramion gmerała stopami w wodzie i chlapała, co ją rozśmieszało.